Η ουκρανική αμυντική βιομηχανία ολοένα και αυξάνεται, αλλά το ερώτημα είναι εάν μπορεί να βασιστεί η Ευρώπη πάνω στο οπλοστάσιο του Κιέβου.
Μεταξύ των ουκρανικών όπλων που έπεσαν σε ρωσικά χέρια μετά το 2022, ήταν το Kozak 2M1, ένα ανθεκτικό στις νάρκες όχημα μεταφοράς προσωπικού. Θα μπορούσε αυτό το καμάρι της ουκρανικής τεχνολογίας να ανοίξει τον ευρωπαϊκό δρόμο στα όπλα της αμυντικής βιομηχανίας του Κιέβου; Κάποιοι φιλοδοξούν να μετατραπεί η Ουκρανία σε οπλοστάσιο της Ευρώπης.
Μιλώντας πρόσφατα στο αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy η διευθύντρια της κατασκευάστριας εταιρείας του Kozak, Practika, Γιούλια Βισότσκα, φάνηκε πολύ αισιόδοξη για το τι μπορεί να προσφέρει η βιομηχανία της χώρας της στην Ευρώπη.
«Γνωρίζουμε ακριβώς τι χρειάζεται και μπορούμε να αλλάξουμε γρήγορα καθώς προκύπτουν νέες ανάγκες, επειδή είμαστε σε άμεση επαφή με το μέτωπο», δήλωσε η Βισότσκα, η οποία είναι επίσης επικεφαλής του Συνδέσμου Αμυντικών Εταιρειών της Ουκρανίας.
«Θα προμηθεύσουμε τα όπλα του μέλλοντος, επειδή έτσι θα μοιάζει ο πόλεμος», είπε η Βισότσκα.
Ήδη, η Δανία, μεταξύ άλλων χωρών, αγοράζει τώρα εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων οβίδων, πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας, απευθείας από την Ουκρανία – και για την Ουκρανία.
Σύμφωνα με το περιοδικό, είναι ένας ιδανικός τρόπος για χώρες που δεν έχουν τις δικές τους ανεπτυγμένες αμυντικές βιομηχανίες να βοηθήσουν την Ουκρανία και ταυτόχρονα να αναπτύξουν τις παραγωγικές ικανότητες της Ευρώπης.
Αγοράζουμε ουκρανικά
Τρεις σκανδιναβικές χώρες, η ΕΕ και ο Καναδάς σχεδιάζουν να δαπανήσουν περίπου 1 δισ. δολ. στην ουκρανική αγορά άμυνας το 2025.
«Είναι «win-win για την ευρωπαϊκή άμυνα: φθηνότερος, ταχύτερος εφοδιασμός των ουκρανικών δυνάμεων και μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανική ικανότητα για την Ευρώπη», έγραψε στο LinkedIn ο Φαμπρίς Ποτιέ στέλεχος της δανικής συμβουλευτικής εταιρείας Rasmussen Global.
Η Practika είναι μεταξύ των περίπου 400 καθιερωμένων ιδιωτικών κατασκευαστών όπλων στη χώρα που ο πόλεμος έχει αναδείξει.
Μεταξύ 2014 και 2021 οι στρατιωτικές προμήθειες στην Ουκρανία αυξήθηκαν 13 φορές: από 62 εκατ. δολ. σε 836 εκατ. δολ. Κατά την ίδια περίπου περίοδο, το μερίδιο αγοράς των ιδιωτικών εταιρειών όπλων υπερδιπλασιάστηκε. Μετά τη ρωσική επίθεση το 2022, οι κρατικές δαπάνες για όπλα και αγαθά διπλής χρήσης αυξήθηκαν σε σχεδόν 31 δισ. δολάρια.
Εμείς δεν έχουμε γραφειοκρατία
Σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό, ο ιδιωτικός τομέας έχει αναβαθμιστεί τόσο εντυπωσιακά στην Ουκρανία –επισκιάζοντας τον δημόσιο- που όλο και περισσότερες ξένες χώρες ενδιαφέρονται να αγοράσουν ουκρανικά όπλα για τον εαυτό τους.
Επιχειρήσεις όπως η Practika βρίσκονται στην αιχμή του σύγχρονου πολέμου, δήλωσε ο Τάρας Κούζιο, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. «Λόγω της υπαρξιακής φύσης αυτού του πολέμου, η Ουκρανία δεν θα μπορούσε να περιμένει χρόνια για να παράγει στρατιωτικά είδη, όπως συμβαίνει στη Δύση με τόση γραφειοκρατία και μεγάλες περιόδους ωρίμανσης», είπε. «Αυτές οι εταιρείες έχουν μόνο εβδομάδες ή μήνες».
Ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας δήλωσε τον Ιανουάριο ότι μόνο το 2025, η αμυντική βιομηχανική ικανότητα της χώρας θα μπορούσε να φτάσει τα 34 δισ. ευρώ (35,4 δισ. δολ.) – περισσότερο από το 1/5 του συνόλου των εσόδων της αμυντικής βιομηχανίας της Ευρώπης.
Ερωτήματα για την ουκρανική αισιοδοξία
Όμως, υπάρχουν κάποια βασικά ερωτήματα σε αυτή την οπλο-αισιοδοξία.
Πρώτον, η σημερινή παραγωγική ικανότητα της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας ανέρχεται σε σχεδον 18 δισεκ. δολ. ετησίως, ενώ της ΕΕ είναι σχεδόν 160 δισ. Η Ευρώπη αύξησε μέσα σε δύο χρόνια 28% την παραγωγή της. Με άλλα λόγια, ήδη η Ευρώπη ξεπερνάει την ουκρανική 9 φορές. Είναι απορίας άξια η αισιοδοξία του Ουκρανού υπουργού Άμυνας ότι μπορεί η χώρα του να φτάσει πάνω από το 1/5 της ευρωπαϊκής παραγωγής.
Δεύτερον, ο Κούζιο προέβλεψε ότι ο πόλεμος θα τελείωνε υπέρ της Ουκρανίας και ότι η χώρα του θα είναι μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων παραγωγών όπλων στον κόσμο όταν τελειώσει. Οι εξελίξεις διαψεύδουν τον Ουκρανό επιστήμονα, καθώς η Ουκρανία δεν μπορεί να νικήσει στο πεδίο της μάχης. Σημειωτέον ότι τα ουκρανικά όπλα στην πραγματικότητα έχουν αντιπαρατεθεί με παλαιότερα ρωσικά, καθώς τα πιο μοντέρνα όπλα τους οι Ρώσοι φαίνεται ότι τα κρατάνε. Συνεπώς, οι επιδόσεις της ουκρανικής βιομηχανίας θα αξιολογούνταν καλύτερα εάν τα έβαζαν με τον μοντέρνο ρωσικό εξοπλισμό.
Τρίτον, θα μπορούσε άραγε η Γηραιά Ήπειρος να βασιστεί σε μια βιομηχανία, οι εγκαταστάσεις της οποίας βρίσκονται κοντά στη γραμμή του μετώπου;
Η εύλογη επιθυμία των μεγάλων ιδιωτικών και δημόσιων εταιρειών της Ουκρανίας να μπούνε δυναμικά στην ευρωπαϊκή αγορά -όπως φαίνεται από το αμερικανικό δημοσίευμα- ξεπερνάται από τα γεγονότα.
