Από τον Αλέξανδρο Διάκο, τον πρώτο πεσόντα αξιωματικό του 1940, έως τον Γαβριήλ Μίσιο και τους αφανείς αγωνιστές – πρότυπα ήθους, θάρρους και αξιοπρέπειας που εξακολουθούν να μας εμπνέουν.
Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι απλώς μια επέτειος εθνικής υπερηφάνειας. Είναι η υπενθύμιση ότι η ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η τιμή ενός λαού διαφυλάσσονται από ανθρώπους που, στις κρισιμότερες στιγμές της Ιστορίας, τοποθέτησαν το συλλογικό χρέος πάνω από την προσωπική τους ασφάλεια.
Η Ρόδος και τα Δωδεκάνησα, υπό ιταλική κυριαρχία τότε, ανέδειξαν τη δική τους σπουδαία παρακαταθήκη αντίστασης.
Ο Αλέξανδρος Διάκος, από τη Χάλκη, αθλητής του ιστορικού Δ.Α.Ν.Σ Δωριεύς, υπήρξε ο πρώτος πεσών αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού Ξηράς στον πόλεμο του 1940. Την 1η Νοεμβρίου έπεσε ηρωικά στην Πίνδο, μαχόμενος για την ελευθερία και την τιμή της Ελλάδας.
Ο Γαβριήλ Μίσιος, ιδρυτής του Δωριέα, εκπροσώπησε μια άλλη, εξίσου ουσιαστική διάσταση του αγώνα: την αντίσταση μέσα από τον αθλητισμό, την παιδεία, τον πολιτισμό και την υπεράσπιση της ελληνικής συνείδησης. Η ανυποχώρητη στάση του απέναντι στο φασιστικό καθεστώς της Ιταλοκρατίας τού κόστισε τη σύλληψη και την εξορία στην Τήλο.
Δύο διαδρομές, με κοινό ηθικό θεμέλιο: την πίστη στην ελευθερία, την πατρίδα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Σήμερα τιμούμε μαζί τους όλους τους γνωστούς και αφανείς αγωνιστές, τους πεσόντες, τους διωχθέντες και όσους υπέμειναν στερήσεις και κακουχίες, κρατώντας άσβεστη την ελληνική συνείδηση ακόμη και στα σκοτεινότερα χρόνια της Ιστορίας.
Αυτοί είναι οι ήρωές μας. Αυτά είναι τα πρότυπά μας.
Σε μια εποχή που οι αξίες συχνά δοκιμάζονται, το παράδειγμά τους αποκτά ακόμη βαθύτερη σημασία.
Γιατί η αληθινή τιμή προς την Ιστορία δεν εξαντλείται στη μνήμη. Αποδεικνύεται στις αξίες που επιλέγουμε να υπηρετούμε και στο παράδειγμα που αφήνουμε στις επόμενες γενιές.
The Gabriel Misios Initiative
