Οι βενζοδιαζεπίνες στις οποίες ανήκουν τα Xanax είναι μερικά από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα ψυχιατρικά φάρμακα στην Αμερική – Περισσότερες από 86 εκατ. συνταγές μόνο πέρυσι
Τις τελευταίες έξι δεκαετίες, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πάρει χάπια Xanax (το εμπορικό σήμα της αλπραζολάμης) ή ένα από τα ξαδέρφια του στην οικογένεια των βενζοδιαζεπινών, Klonopin (κλοναζεπάμη), Ativan (λοραζεπάμη) και Valium (διαζεπάμη), προκειμένου να τους νανουρίσει ή να προσφέρει άμεση ηρεμία σε μια εποχή διαρκούς άγχους.
Ψυχίατροι και γιατροί πρωτοβάθμιας περίθαλψης το συνταγογραφούν για τα πάντα – από το ήπιο άγχος έως την αϋπνία
Οι ψυχίατροι και οι γιατροί πρωτοβάθμιας περίθαλψης -για τα αμερικανικά δεδομένα- συνταγογραφούν τακτικά τα φάρμακα για τα πάντα, από το ήπιο άγχος έως την αϋπνία, καθιστώντας τις βενζοδιαζεπίνες μερικά από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα ψυχιατρικά φάρμακα στην Αμερική. Η πανταχού παρουσία των χαπιών έχει αφήσει σημάδι στην ποπ κουλτούρα, καθώς εμφανίστηκε στα τραγούδια του Lil Wayne και στο «The White Lotus» του HBO ως φορείς χημικής ηρεμίας.
Αλλά καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες σχετικά με τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες αυτών των φαρμάκων, ορισμένοι ασθενείς που προσπαθούν να το σταματήσουν υποφέρουν από κάτι που ισοδυναμεί με hangover που δεν μπορούν να ξεφύγουν.
Και όπως αναφέρει τη Wall Street Journal σε εκτενές της δημοσίευμα, τα προβλήματα δεν είναι καθόλου καθολικά, αλλά ένα σύνολο ασθενών διαπιστώνει ότι είναι σχεδόν αδύνατο να περιορίσουν την κατανάλωση χωρίς να υποφέρουν από άγχος που είναι πολύ χειρότερο από πριν, συμπεριλαμβανομένων κύκλων διέγερσης που καθιστούν αδύνατη τη στάση, απώλεια μνήμης, ναυτία και άλλα. Οι γιατροί περιγράφουν τη μοναδική επίδραση της στέρησης βενζοδιαζεπίνης για αυτούς ως κάτι παρόμοιο με μια νευρολογική διαταραχή.
Το χάπι των… πάρτι
Ενώ το Xanax χρησιμοποιείται διαβόητα ως φάρμακο για πάρτι, οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που υποφέρουν από αυτά τα συμπτώματα είναι ασθενείς. Έπαιρναν τα φάρμακα όπως συνταγογραφήθηκαν για εβδομάδες, μήνες ή χρόνια και δημιούργησαν μια σωματική εξάρτηση που συχνά οδηγούσε στους γιατρούς να αυξάνουν τις δόσεις τους.
«Αυτό είναι κάτι που βλέπουμε ειδικά με τις βενζοδιαζεπίνες και προκαλεί μια σειρά συμπτωμάτων σε ολόκληρο το νευρολογικό σύστημα», δήλωσε ο Δρ. Alexis Ritvo, ιατρικός διευθυντής της Alliance for Benzodiazepine Best Practices, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού και επίκουρος καθηγητής ψυχιατρικής στο University of Colorado School of Medicine.
Οι εκτιμήσεις για το μέγεθος του προβλήματος βρίσκονται σε όλο τον χάρτη. Σε μια παρουσίαση στα τέλη του περασμένου έτους, επικαλούμενη παλαιότερες μελέτες, ο Ritvo είπε ότι μεταξύ 15% και 44% των χρόνιων χρηστών βενζοδιαζεπινών εμφανίζουν μέτρια έως σοβαρά συμπτώματα στέρησης. Μια μικρότερη ομάδα – 10% έως 15% – υποφέρει από παρατεταμένα συμπτώματα που μπορεί να διαρκέσουν για μήνες και να συνεχιστούν πολύ μετά τη διακοπή των φαρμάκων από αυτούς τους ασθενείς. Ο πόνος είναι τόσο κακός για κάποιους που αυτοκτονούν.
Το 2023, μια ομάδα υποστηρικτών και επιστημόνων συμπεριλαμβανομένου του Ritvo πρότεινε έναν όρο για την παρατεταμένη πάθηση: νευρολογική δυσλειτουργία που προκαλείται από βενζοδιαζεπίνες ή BIND.
Υπάρχει έλλειψη έρευνας για τη μακροχρόνια χρήση των φαρμάκων -πολλά από τα οποία είναι πλέον γενόσημα- ή τι προκαλεί σε μερικούς ανθρώπους καταστροφικές συνέπειες από τη στέρηση, είπε ο Δρ Donovan Maust, γηριατρικός ψυχίατρος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Η Wall Street Journal μίλησε με γιατρούς, ερευνητές και ασθενείς ή μέλη της οικογένειας ασθενών που τους είχαν συνταγογραφηθεί βενζοδιαζεπίνες. Οι ασθενείς κυμαίνονταν από γιατρούς έως μεταφορείς αλληλογραφίας, βετεράνους έως εργαζόμενους στον τομέα της τεχνολογίας, στελέχη επιχειρήσεων έως νέες μητέρες, που όλοι λένε ότι οι ζωές τους ανατράπηκαν από τις εξοντωτικές επιπτώσεις του φαρμάκου.
Οι βενζοδιαζεπίνες έχουν σημαντικές χρήσεις. Είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην πρόληψη και τη θεραπεία απειλητικών για τη ζωή καταστάσεων όπως οι επιληπτικές κρίσεις ή η στέρηση αλκοόλ. Μερικοί ψυχίατροι λένε ότι μπορούν να είναι αποτελεσματικά ως μακροχρόνια θεραπεία για ορισμένες χρόνιες αγχώδεις διαταραχές.
Πολλοί γιατροί λένε ότι τα φάρμακα συνταγογραφούνται πολύ συχνά για καταστάσεις που δεν είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία και συχνά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Μελέτες που χρονολογούνται εδώ και δεκαετίες έχουν δείξει ότι δεν έχουν σαφές πλεονέκτημα έναντι του εικονικού φαρμάκου για καλύτερο ύπνο, ένας από τους πιο συνηθισμένους λόγους για τους οποίους συνταγογραφούνται.
Οι οδηγίες χρήσεως
Πολλές οδηγίες συνιστούν μόνο βραχυπρόθεσμη χρήση βενζοδιαζεπινών – όχι περισσότερο από τέσσερις εβδομάδες. Η Εθνική Υπηρεσία Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου δεν προσφέρει συνταγές Xanax. σταμάτησε πριν από χρόνια εν μέσω αυξανόμενης ανησυχίας για τις εξαρτήσεις. (Προσφέρει άλλες βενζοδιαζεπίνες, με περιορισμούς.)
Περίπου το ένα τέταρτο των ανθρώπων που λαμβάνουν βενζοδιαζεπίνες στις ΗΠΑ τις χρησιμοποιούν για τέσσερις μήνες ή περισσότερο, σύμφωνα με μια μελέτη του 2015 στο περιοδικό JAMA Psychiatry. Μια έκθεση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του 2020 διαπίστωσε ότι περίπου οι μισές επισκέψεις στο γραφείο για συνταγές βενζοδιαζεπινών αφορούσαν γιατρούς πρωτοβάθμιας περίθαλψης—γιατρούς με λιγότερους πόρους και εκπαίδευση στη διαχείριση ψυχιατρικών φαρμάκων.
«Αυτά δεν σχεδιάστηκαν ποτέ πραγματικά για να είναι μακροχρόνια φάρμακα», είπε ο Δρ. Haran Sivakumar, ειδικός στην ιατρική των εθισμών στο Weill Cornell Medicine στη Νέα Υόρκη, ο οποίος έχει επίσης το δικό του ιδιωτικό ιατρείο.
Μετά από αύξηση των καταγγελιών, το 2020 ο FDA ζήτησε από τους κατασκευαστές φαρμάκων να προσθέσουν μια προειδοποίηση για τις βενζοδιαζεπίνες σχετικά με τους σοβαρούς κινδύνους κατάχρησης, σωματικής εξάρτησης και αντιδράσεων στέρησης.
Εκατομμύρια συνταγές τον χρόνο
Αλλά σχεδόν 24 εκατομμύρια Αμερικανοί εξακολουθούν να τα χρησιμοποιούν. Περισσότερες από 86 εκατομμύρια συνταγές γράφτηκαν πέρυσι, σύμφωνα με το IQVIA Institute for Human Data Science.
Για πολλούς ασθενείς που παλεύουν με τη στέρηση των βενζοδιαζεπινών, οι επισκέψεις με τα χρόνια σε αίθουσες επειγόντων περιστατικών, γιατρούς και ειδικούς κοστίζουν πολλά χρήματα χωρίς να παρέχουν ανακούφιση ή απαντήσεις. Οι ασθενείς μερικές φορές στράφηκαν σε κέντρα απεξάρτησης ή αποτοξίνωσης για βοήθεια ώστε να ξεφύγουν από τα ναρκωτικά, αλλά πολλοί είπαν ότι τα κέντρα δεν ήξεραν πάντα πώς να τους βοηθήσουν.
