Η επικείμενη ανακοίνωση του κόμματος υπό τον Αλέξη Τσίπρα αλλάζει τα δεδομένα στην Κεντροαριστερά. Οι επιθέσεις που έχουν ξεκινήσει και ποιοι απειλούνται πραγματικά.
Την Τετάρτη στο Ηράκλειο της Κρήτης ο Αλέξης Τσίπρας θα παρουσιάσει την Ιθάκη του. Η αλήθεια είναι ότι το βιβλίο κάνει λιγότερο γκέλ πλέον στο ακροατήριο του πρώην πρωθυπουργού. Εκείνο που αναμένεται με ενδιαφέρον είναι η ανακοίνωση του νέου κόμματος υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Η αντίστροφη μέτρηση φαίνεται πως άρχισε την προηγούμενη εβδομάδα όταν πραγματοποίησε δύο δημόσιες εμφανίσεις – παρεμβάσεις. Η πρώτη ήταν στο βιβλίο του Λεωνίδα Μακρή για τον Γιάννη Μπουτάρη. Η δεύτερη στο Φόρουμ των Δελφών και μάλιστα έτυχε να μιλήσει αμέσως μετά την Ευρωπαία Εισαγγελέα, Λάουρα Κοβέσι. Καλύτερη πάσα δεν θα μπορούσε να έχει πάρει, καθώς η συζήτηση είχε να κάνει εν πολλοίς με τη διαφθορά. Από εκεί προέκυψαν τα όσα ανακοίνωσε για την επιστροφή του και παράλληλα την επιστροφή και της ίδιας της χώρας στην σταθερότητα.
Επιθέσεις
Τούτων δοθέντων η ανακοίνωση του νέου φορέα υπό τον Αλέξη Τσίπρα είναι ζήτημα χρόνου. Κι αυτό είναι επίσης κάτι που αντιλαμβάνονται πλήρως οι πολιτικοί του αντίπαλοι, γι’ αυτό άλλωστε και οι επιθέσεις στο πρόσωπό του πριν καν το ανακοινώσει. Τις τελευταίες μέρες μόνο ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει δείξει τα νύχια του δύο φορές. Η πρώτη από τους Δελφούς όταν τον κατηγόρησε ότι διέλυσε το κόμμα του και τώρα επανέρχεται με «μεσσιανικό τρόπο».
Η δεύτερη ήταν όταν αμφισβήτησε απόλυτα την όποια δυναμική του Τσίπρα λέγοντας πως «δεν μπορεί να κινήσει τη ΝΔ κάποιος που υπέστη τη μεγαλύτερη ήττα στη μεταπολίτευση».
Υπό αυτό το πρίσμα αν κάποιοι αναρωτιούνταν αν υπάρχει δίλημμα «σύγκλιση ή σύγκρουση» μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και του νέου φορέα, η απάντηση τους δόθηκε ήδη. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιλέγει τη σύγκρουση επιθυμώντας να παραμείνει ο κυρίαρχος πόλος στον προοδευτικό χώρο.
Το κόμμα Τσίπρα και οι αντίπαλοι
Εν ολίγοις το κόμμα Τσίπρα, πριν καν ανακοινωθεί, ανακατεύει την τράπουλα στο πολιτικό σκηνικό. Κυρίως το κάνει στα κόμματα που βρίσκονται κοντά του ιδεολογικά. Ο ίδιος ο Τσίπρας μπορεί να δηλώνει αριστερός, ωστόσο γύρω του συγκεντρώνεται, μεταξύ άλλων, κι ένα συγκεκριμένο πλήθος ανθρώπων με αναφορές στην Κεντροαριστερά. Εκτός αυτού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα επιχειρήσει να διεμβολίσει το ΠΑΣΟΚ, στερώντας του δυνάμεις. Αυτό είναι το σενάριο που φοβάται ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Για να είμαστε ειλικρινείς δεν έχει άδικο. Ήδη προς το κόμμα Τσίπρα οδεύουν κάποια στελέχη -όχι πρώτης γραμμής- βλέποντας ότι δεν υπάρχει προοπτική εξουσίας στο κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη και θεωρώντας ότι το «ταβάνι» του είναι δεδομένο. Στη μάχη της κάλπης, είναι ορατός ο κίνδυνος όπως ένα ποσοστό τέτοιων στελεχών να ακολουθήσει τον πρώην πρωθυπουργό στη λογική πως έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να νικήσει τη ΝΔ στην κατάλληλη συγκυρία.
Η αλήθεια είναι βέβαια πως το μεγαλύτερο πρόβλημα αναμένεται να το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη κάποια στελέχη αποχώρησαν από το κόμμα και έχουν ταχθεί στο πλευρό Τσίπρα, ενώ το μεγάλο ξεκαθάρισμα αναμένεται να γίνει το επόμενο διάστημα. Πέρα όμως από τα στελέχη, ο κίνδυνος για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η εξαΰλωση των ποσοστών του προς χάριν του κόμματος Τσίπρα. Πόσοι δηλαδή θα είναι οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ που θα ακολουθήσουν τον νέο φορέα.
Η δεξαμενή ψηφοφόρων του Αλέξη Τσίπρα
Η πραγματικότητα λέει πως η μεγάλη δεξαμενή των ψηφοφόρων του νέου κόμματος θα προέρχονται κατά κύριο λόγο από τον ΣΥΡΙΖΑ και λιγότερο από τη Νέα Αριστερά. Η τελευταία μετά την αλλαγή στην ηγεσία της έχει σκληρύνει τη στάση της απέναντι στον πρώην σύντροφο και πρόεδρο -στις καλές εποχές του ενωμένου ΣΥΡΙΖΑ, πριν τις διασπάσεις. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία για ένα κόμμα που παλεύει να διατηρήσει την αυτονομία του και ν’ αποτελέσει μια εναλλακτική φωνή με αναφορές στη ριζοσπαστική Αριστερά.
Το πόσο και αν θα το καταφέρει, μένει να φανεί. Σε κάθε περίπτωση οι δημοσκοπήσεις δεν είναι θετικές. Εάν σε αυτές συνυπολογίσει κανείς και έναν κόσμο που ψήφισε Νέα Αριστερά επειδή δεν ήθελε καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη, ωστόσο «γλυκοβλέπει» προς την πλευρά Τσίπρα τώρα, τότε τα περιθώριά της είναι όντως στενά.
Το κόμμα Τσίπρα αναμένεται να τραβήξει κι ένα ποσοστό αναποφάσιστων-προοδευτικών ψηφοφόρων. Εκείνων δηλαδή που μπορεί να εναλλάσσουν την ψήφο τους ανάλογα με τη συνθήκη κάθε φορά, ωστόσο βλέπουν πλέον ότι χρειάζεται ένας νέος πόλος στο χώρο, που να μπορεί να λειτουργήσει συνθετικά.
Ελάχιστες θα πρέπει να είναι οι προσδοκίες του κόμματος Τσίπρα από διαρροές των αντισυστημικών κομμάτων, τύπου Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας κλπ. Με το ίδιο σκεπτικό δεν θα πρέπει να περιμένει πολλά και από ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Πρόκειται για ένα συμπαγές εκλογικό ακροατήριο που δεν διασπάται εύκολα.
Και βέβαια, ένα σοβαρό ζήτημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει είναι η δυσπιστία και η κρίση αξιοπιστίας των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος γενικότερα. Ωστόσο αυτό είναι κάτι που αντιμετωπίζουν όλα τα κόμματα.
Χαίρεται η κυβέρνηση
Το υπό διαμόρφωση σκηνικό χαροποιεί ιδιαίτερα την πολυτραυματισμένη από τα σκάνδαλα κυβέρνηση. Για όσο δηλαδή δεν υπάρχει ένα ενιαίο μέτωπο απέναντί της ή κάποιο νέο πρόσωπο που κατεβαίνει με αξιώσεις και ορμή να την κερδίσει, η ΝΔ θα αισθάνεται ότι παραμένει ο βασικός ρυθμιστής του πολιτικού σκηνικού.
Και μπορεί η αυτοδυναμία της να μοιάζει με μακρινό όνειρο, η πρωτιά όμως στις δημοσκοπήσεις και η διαφορά της από τα υπόλοιπα κόμματα την φέρνουν σε θέση ισχύος μέσα σε μια οξύμωρη, είναι η αλήθεια πραγματικότητα: Πως θα έχει την ανάγκη άλλων προκειμένου να συγκυβερνήσει την επόμενη τετραετία.
