Η πρόσφατη επίσκεψη του Νίκου Ανδρουλάκη στη Ρόδο θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία για την ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ στα Δωδεκάνησα. Αντ’ αυτού, άφησε πίσω της μια πικρή γεύση… και πολλές άδειες καρέκλες.
Η συμμετοχή ήταν κατώτερη των προσδοκιών, ενώ το κοινό της εκδήλωσης θύμιζε περισσότερο εσωκομματική μάζωξη παρά πολιτική συγκέντρωση ενός κόμματος που θέλει να πείσει ότι επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο. Οι απουσίες πρώην και νυν στελεχών ήταν εκκωφαντικές.
Από τη λίστα των απόντων ξεχωρίζουν ο πρώην Νομάρχης και Βουλευτής Γιάννης Παρασκευάς, ο Γιάννης Μαχαιρίδης –εμβληματική φυσιογνωμία για το κόμμα στη Δωδεκάνησο–, ο πρώην Δήμαρχος Ρόδου Γιώργος Γιαννόπουλος, οι πρώην Πρόεδροι του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου Γιάννης Τσιγάρος και Μανώλης Γλυνός (ο τελευταίος και υποψήφιος Βουλευτής), καθώς και το μέλος της ΚΠΕ Βάιος Καλοπήτας.
Αξιοσημείωτη επίσης η απουσία του Γραμματέα της Νομαρχιακής Νίκου Μουτσάκη και του Αναπληρωτή Γραμματέα Γιώργου Βασιλαράκη.
Παρασκηνιακά, οι ψίθυροι δίνουν και παίρνουν. Άλλοι μιλούν για εσωτερική γκρίνια και απογοήτευση από την ηγεσία, άλλοι για σκόπιμη αποστασιοποίηση λόγω προσώπων που «δεν εμπνέουν».
Υπάρχουν μάλιστα και εκείνοι που βλέπουν μια σιωπηρή ρήξη με την παρούσα στρατηγική του κόμματος, αλλά και δυσαρέσκεια για τη στελέχωση των τοπικών οργανώσεων. Το μόνο σίγουρο είναι πως το ΠΑΣΟΚ στη Ρόδο μοιάζει να χάνει την επαφή του με την παλιά του βάση και να αναζητεί –μάλλον απεγνωσμένα– νέα αφήγηση και πρόσωπα που θα μπορέσουν να το επαναφέρουν στο προσκήνιο. Για την ώρα, όμως, οι άδειες καρέκλες και τα σφιγμένα χαμόγελα δείχνουν ότι το «πράσινο comeback» αργεί ακόμα…
