Παρά τη σπουδή του να κλείσει κάθε συζήτηση, ο Μητσοτάκης πιέζεται καθώς η ισορροπία στο εσωτερικό παραμένει εύθραυστη και η διαδοχολογία επανέρχεται. Χατζηδάκης, Δενδιας, Πιερρακάκης, Κικίλιας διακριτικά παίρνουν θέση και ζυγίζουν τις δυνάμεις τους
Η προσπάθεια που καταβάλλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να φανεί κραταιός και αλώβητος δεν στέφεται αυτή τη φορά με επιτυχία με τις ισορροπίες στο κόμμα να παραμένουν εύθραυστες και τη συζήτηση για τον πιθανό διάδοχο του Μητσοτάκη να επανέρχεται τις τελευταίες εβδομάδες άλλοτε χαμηλοφώνως και άλλοτε σε πιο υψηλούς τόνους, με συγκεκριμένα ονόματα να βγαίνουν στο προσκήνιο. Τα επικρατέστερα είναι αυτά του Κωστή Χατζηδάκη, του Νίκου Δένδια, αρκετοί μιλούν για τον Κυριάκο Πιερρακάκη ενώ δυναμικά στην κούρσα μπαίνει και το όνομα του Βασίλη Κικίλια, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κι άλλοι που θα φαντάζονταν τον εαυτό τους στη θέση αυτή. Την ίδια ώρα κανείς δεν αποκλείει πλέον το ίδιο κατηγορηματικά το ενδεχόμενο οι εκλογές να έρθουν νωρίτερα από το προβλεπόμενο.
Προς επίρρωση των παραπάνω οι εμφατικές αναφορές του Κυριάκου Μητσοτάκη στον χρόνο των εκλογών, αλλά και στην αρχηγία της ΝΔ. Όντως, αν κάτι ξεχώρισε στην πρόσφατη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ, ήταν το βάρος που έριξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους δύο παράγοντες, οι οποίοι ζωηρεύουν το γαλάζιο παρασκήνιο τις τελευταίες εβδομάδες.
Ο πρώτος έχει να κάνει με τη σεναριολογία περί πρόωρων εκλογών: «Εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το 2027, και θα είναι νικηφόρες» είπε, κάτι που επανέλαβε τα προηγούμενα 24ωρα από το Φόρουμ των Δελφών και στη διάρκεια της περιοδείας του στη Λειβαδιά.
Ο δεύτερος αφορά τη «διαδοχολογία», η οποία είναι υπαρκτή πίσω από κλειστές πόρτες με αφορμή συγκεκριμένα γεγονότα και με την ηγεσία απέναντι σε ένα εύθραυστο κλίμα: «Στην πρώτη γραμμή της μάχης» έσπευσε να τοποθετήσει τον εαυτό του ο Μητσοτάκης.
Οι δελφίνοι
Όπως ήταν αναμενόμενο ο ίδιος θέλει να κόψει μαχαίρι οτιδήποτε απειλεί με σοβαρούς εσωκομματικούς τριγμούς και η «δελφινολογία», ειδικά σε μια περίοδο που το κόμμα προσπαθεί να ξεφύγει από τη χειρότερη φάση του είναι θέμα επικίνδυνο. Το ξέφωτο όμως δεν έχει βρεθεί και στο νεοδημοκρατικό παρασκήνιο συζητιούνται ενίοτε εντόνως πρόσωπα και σενάρια επόμενης μέρας.
«Όλα έχουν τη σημασία τους, όταν είναι κανείς μακριά και ταυτόχρονα τόσο κοντά σε εκλογές» λέει πονηρά κομματικό στέλεχος.
Πολλοί άλλωστε βλέπουν συγκεκριμένα στελέχη σε θέσεις μάχης. Μιλούν για κόντρες δημοφιλίας. Θεωρούν ότι κάθε πρόβλεψη συνολικά για το πολιτικό σκηνικό είναι επισφαλής, λόγω της ρευστότητας που επικρατεί, δίνοντας την εικόνα μια ευρύτερα μεταβατικής εποχής.
Οι πρώην και οι δημοφιλείς
Οι γαλάζιες συζητήσεις για «δαχτυλίδια» και εικαζόμενους «δελφίνους» δεν προέκυψε από το πουθενά. Πυροδοτήθηκε κυρίως μετά από τον κυβερνητικό ανασχηματισμό.
Ήταν αρχικά η αναβάθμιση του αντιπροέδρου της ΝΔ και πρώην υπουργού Οικονομίας Κωστή Χατζηδάκη στο πόστο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου. Πολλοί μίλησαν για «δαχτυλίδι» και εκλεκτό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Κωστής Χατζηδάκης πλασάρεται ως συνεχιστής του σημερινού πρωθυπουργού, και μια λύση που θα προτιμούσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης αν αναγκαστεί για οποιοδήποτε λόγο να εγκαταλείψει τη θέση του. Αυτό ωστόσο λειτουργεί ως δίκοπο μαχαίρι για τον Κωστή Χατζηδάκη και την αποδοχή του στο κόμμα.
Έπειτα ήταν ακόμα μία αναβάθμιση, εκείνη του Κυριάκου Πιερρακάκη στην οδό Νίκης, ο οποίος όμως δεν έπαψε ποτέ να συγκαταλέγεται από τη βάση στους μουσαφίρηδες από το ΠΑΣΟΚ, που για πολλούς ευθύνονται για την αλλοίωση της φυσιογνωμίας του κόμματος. Πολύ δύσκολα θα εκλεγόταν ως διάδοχος του Κυριάκου Μητσοτάκη ένας πασοκογενής, ένα «ξένο σώμα» για τη λαϊκή δεξιά, που όπως αποδεικνύει η ιστορία δεν επιτρέπει τέτοιες παρεκκλίσεις.
Και στη συνέχεια ήταν η παραμονή του Νίκου Δένδια στο υπουργείο Άμυνας και μια εκδήλωση με διοργανωτή τον ίδιο, στην οποία υπήρξε μετά από καιρό η κοινή παρουσία του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά.
Δηλαδή των δύο πρώην πρωθυπουργών οι οποίοι με σαφή τρόπο, αν και με διαφορετικό ύφος, έχουν τραβήξει διαχωριστικές γραμμές από την ηγεσία Μητσοτάκη, δηλώνοντας ωστόσο ταυτόχρονα τη στήριξή τους στις αρχές και στις αξίες της παράταξης – κόντρα στο ιδεολογικό ξεστράτισμα το οποίο καταλογίζουν στον Μητσοτάκη.
Είναι ο λόγος που την ίδια στιγμή που κάποιοι θεωρούν ότι ο Μητσοτάκης θέλησε και με τον ανασχηματισμό και τον αντιπρόεδρο Χατζηδάκη αλλά και γενικά με τις τοποθετήσεις του να δείχνει ότι εκείνος κρατά το παιχνίδι στα χέρια του, κάποιοι άλλοι στο εσωτερικό του κόμματος είδαν άτυπο «δαχτυλίδι» στον δημοφιλέστερο με βάση δημοσκοπήσεις υπουργό.
Ωστόσο η ηλικία του Νίκου Δένδια, σε μια συγκυρία που όλοι ψάχνουν νέα πρόσωπα με σύγχρονες αντιλήψεις, οι αντιπαλότητες που έχει δημιουργήσει με τη στάση του κάποιες φορές να έχει επικριθεί από την κομματική βάση, με πολλούς να του χρεώνουν ότι βάζει τις προσωπικές φιλοδοξίες του πάνω από το κόμμα, λειτουργούς σύμφωνε με τους γνωρίζοντες ως βαρίδια για μια επιλογή του στη θέση του αρχηγού της ΝΔ.
Παρουσία που οι πιο παρατηρητικοί εφιστούν την προσοχή σε ότι αφορά την επόμενη μέρα στη ΝΔ είναι αυτή του Βασίλη Κικίλια, που όχι μόνο στάθηκε όρθιος σε ένα πολύ δύσκολο υπουργείο, όπως αυτό της Πολιτικής Προστασίας που θεωρείται ηλεκτρική καρέκλα, αλλά ακόμη και οι επικριτές του αναγνωρίζουν ότι δούλεψε και συνέβαλε στην ενίσχυση των μέσων και των πόρων για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών. Η παρέμβαση του δε για το μισθολογικό των σωμάτων ασφαλείας, σε αντίθεση με τη γραμμή που είχε δοθεί από το Μαξίμου, εκτιμήθηκε από την κομματική βάση της ΝΔ. Δεν είναι λίγοι όσοι μιλούν για αουτσάιντερ που αναλόγως των συνθηκών και της συγκυρίας υπό της οποίας θα κληθεί να βγει μπροστά μπορεί να κάνει την έκπληξη.
Ο Αδωνις Γεωργιάδης και ο Μάκης Βορίδης είναι ονόματα που επίσης ακούγονται σε συζητήσεις διαδοχής αν και όχι με τόση θέρμη όσο άλλοτε.
Σε κάθε περίπτωση οι συζητήσεις για την επόμενη μέρα της ΝΔ παραμένουν ζωηρές αλλά εκτός της δημόσιας ατζέντας και δείχνουν να επηρεάζονται από κάθε συμπεριφορά, γεγονός – από το παραμικρό. Σημειώνεται ότι ο Πιερρακάκης που πετυχαίνει υψηλά ποσοστά δημοφιλίας από τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, έπειτα από τον Δένδια, εκλέγεται στην Α’ Αθήνας και εκεί ανταγωνίζεται τον Κικίλια, ενώ οι δύο αντιπρόεδροι της ΝΔ, ο Χατζηδάκης και ο Αδωνις, εκλέγονται στον βόρειο τομέα της Αθήνας. «Όλα έχουν τη σημασία τους, όταν είναι κανείς μακριά και ταυτόχρονα τόσο κοντά σε εκλογές» λέει πονηρά κομματικό στέλεχος.
Επιχείρηση «φάλτσα τέλος»
Προς το παρόν πάντως δεν έχει ενεργοποιηθεί δημόσια πόλος κατά του Μητσοτάκη, ο οποίος όμως καλείται να διαχειριστεί ένα περιβάλλον που οι εσωκομματικές ισορροπίες έχουν λεπτύνει και που τα προβλήματα όλο και πιο δύσκολα αποσυμπιέζονται. Ένα περιβάλλον στο οποίο οι επικριτικές φωνές για κεντρικούς χειρισμούς έχουν ελευθερωθεί και σε σύγκριση με το παρελθόν εκδηλώνονται πιο άνετα και αιφνιδιαστικά.
Από την πλευρά των πρωτοκλασάτων στελεχών αναφέρεται δημόσια μόνο η ανάγκη το Μαξίμου και συνολικά η κυβέρνηση και η ΝΔ να έχουν «καθαρή κατεύθυνση», αν και ακόμα και πίσω από αυτό κάποια παραδοσιακά στελέχη του κόμματος διακρίνουν ένα βαθύτερο νόημα. Πιο πρόσφατες είναι οι αναφορές του Δένδια (Φόρουμ των Δελφών) ότι η μεγάλη παγίδα είναι να θεωρεί κανείς ότι «επειδή δεν υπάρχει εναλλακτική καθαρή άλλη πρόταση διακυβέρνησης, εκβιαζόμενο το εκλογικό σώμα θα ψηφίσει εμάς» και ότι «ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος» έχει χάσει την αίσθηση της αποτελεσματικότητας.
Για την ώρα το Μέγαρο Μαξίμου προχωρά σε επιχείρηση «φάλτσα τέλος», αγωνιώντας να κρατήσει χαμηλά τα εσωκομματικά, είτε αυτά απειλούν να έρθουν από την πλευρά υπουργών είτε από την πλευρά μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας, που πιστεύουν ότι έχουν δίκιο αφενός να αισθάνονται εδώ και χρόνια παραγκωνισμένοι από την ηγεσία, αφετέρου να επικρίνουν την ηγεσία για πολιτικές που πλήγωσαν τον πυρήνα της κεντροδεξιάς παράταξης.
