Το πρωί της Πέμπτης αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Η σημασία της για το κράτος Δικαίου και τη διάσωση της τιμής της Δικαιοσύνης. Τα απίστευτα κενά στις αγορεύσεις των δικηγόρων υπεράσπισης των κατηγορούμενων.
Ό,τι ήταν να ειπωθεί, ειπώθηκε, ό,τι ήταν να παρουσιαστεί, παρουσιάστηκε, ό,τι ήταν να κατατεθεί, κατατέθηκε. Η δίκη των υποκλοπών ολοκλήρωσε τον κύκλο της έπειτα από 38 συνεδριάσεις και αυτό που απομένει είναι τελευταία συνεδρίαση, το πρωί της Πέμπτης, όταν ο πρόεδρος του μονομελούς πλημμελειοδικείου θα ανακοινώσει την απόφαση.
Οι κατηγορούμενοι της δίκης των υποκλοπών, Γιάννης Λαβράνος, Φέλιξ Μπίτζιος, Ταλ Ντίλιαν και Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου, απέφυγαν να έρθουν στο δικαστήριο και να υποβληθούν στη βάσανο των ερωτήσεων, από πρόεδρο, εισαγγελέα και συνηγόρους. Ο μοναδικός που εμφανίστηκε σε κάποιες πρώτες συνεδριάσεις ήταν ο Ταλ Ντίλιαν.
Σε αντίθεση με τους κατηγορούμενους που δεν εμφανίστηκαν, είχαν ενδιαφέρον οι τοποθετήσεις των συνηγόρων τους στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθούμε στη συνέχεια.
Γιατί δεν εμφανίστηκαν
Η αλήθεια είναι πως με όσα αποκαλύφθηκαν στη δίκη των υποκλοπών, όλοι οι κατηγορούμενοι, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, δύσκολα θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στο μπαράζ των ερωτήσεων, ως απόρροια των αποκαλύψεων. Για παράδειγμα ο Γιάννης Λαβράνος θα έπρεπε να ερωτηθεί ευθέως για το αν έχει σχέση με την Κρίκελ. Ο στενός του συνεργάτης, Σωτήρης Ντάλλας είχε απαντήσει ξεκάθαρα «όχι» στη δική του κατάθεση. Η γραμματέας του πάλι, Λίνα Κατσούδα, είχε απαντήσει «ναι». Αντιλαμβάνεται κανείς πως η φάση θα ήταν «Ιησούν ή Βαραββάν».
Σε αντίστοιχες ερωτήσεις θα έπρεπε να απαντήσει και ο κ. Μπίτζιος του οποίου η επιχειρηματική σχέση με την Intellexa (την εταιρεία εμπορίας και διακίνησης του Predator) έχει επίσης αποδειχθεί. Αυτό βέβαια είναι το λιγότερο, αν σκεφτεί κανείς τον όγκο των στοιχείων και των αποδείξεων που περιλαμβάνονται στην ογκωδέστατη δικογραφία.
Για να είμαστε δίκαιοι πάντως, στη θέση του κατηγορούμενου ίσως θα έπρεπε να βρεθούν και ορισμένοι μάρτυρες που κατέθεσαν το προηγούμενο διάστημα και που τα όσα είπαν αποδείχθηκαν ξεκάθαρα ψέματα. Υπενθυμίζεται τα όσα κατέθεσε το δεξί χέρι του κ. Λαβράνου, Σωτήρης Ντάλας όσο και ο Αιμίλιος Κοσμίδης, από την προπληρωμένη κάρτα του οποίου πληρώθηκαν μολυσμένα μηνύματα που στάλθηκαν σε στόχους.
Δεν είναι τυχαίο ότι κατά τη διάρκεια της κατάθεσής τους ο πρόεδρος τους είχε προειδοποιήσει ότι μπορεί να βρεθούν κατηγορούμενοι, καθώς η κοροϊδία του απέναντι στο δικαστήριο ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής.
Η γραμμή άμυνας των κατηγορούμενων
Επί δύο μέρες οι δικηγόροι υπεράσπισης των κατηγορούμενων επιδόθηκαν στη δική τους επιχειρηματολογία, υποστηρίζοντας την αθωότητα των πελατών τους. Επιχειρώντας ένα συνολικό απολογισμό των αγορεύσεων θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς πως για την υπόθεση όλοι οι κατηγορούμενοι δεν φέρουν καμία ευθύνη, αντιθέτως φταίνε όλοι οι άλλοι, όπως η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και οι… δημοσιογράφοι που ασχολήθηκαν αναλυτικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Για παράδειγμα στην περίπτωση του κ. Μπίτζιου οι συνήγοροι υπεράσπισης επαναλάμβαναν συνέχεια πως ο εντολέας τους ήταν για ένα διάστημα «αναπληρωτής διαχειριστής» στις εταιρείες που συνδέονταν με την Intellexa, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να αποδείξουν ότι ουδέποτε είχε ενεργό ρόλο στις αποφάσεις που λαμβάνονταν από τους διαχειριστές, άρα κακώς διώκεται.
Περί αφηγημάτων
Παράλληλα έσπευσαν να κατηγορήσουν τους δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν εκτενώς με την έρευνα του σκανδάλου των υποκλοπών, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «τα ρεπορτάζ δεν αποτελούν αυτοτελές αποδεικτικό υλικό», ενώ διερωτήθηκαν «πώς θα βασίσει το δικαστήριο την απόφασή του σε δημοσιογραφικά αφηγήματα;».
Ομοίως επιχείρησαν να αποδομήσουν το πόρισμα της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα αναφορικά με τα ευρήματά της για τους παρακολουθούμενους-θύματα του Predator. Και εννοείται ότι έσπευσαν να ζητήσουν την απόρριψη από το δικαστήριο, του αιτήματος των δικηγόρων υποστήριξης κατηγορίας αναφορικά με την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου για κατασκοπεία.
Το εν λόγω αίτημα βασίστηκε στο γεγονός ότι μεταξύ των στόχων του Predator ήταν η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως επίσης και ο ίδιος ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Οι δικηγόροι βασίστηκαν εν πολλοίς στο γεγονός ότι τα περισσότερα θύματα του Predator και πιο συγκεκριμένα τα πολιτικά στελέχη (υπουργοί, πρώην διευθυντές σε νευραλγικές υπηρεσίες, στρατιωτικοί, ανώτεροι δικαστικοί κλπ.) ουδέποτε κίνησαν νομικές διαδικασίες εις βάρος των κατηγορούμενων.
Το γιατί μπορεί εύλογα να το συμπεράνει κανείς κι αυτό έχει άμεση σχέση με την εμπλοκή του Μαξίμου στην υπόθεση, όσο κι από την κυβέρνηση από την αρχή αυτής της θλιβερής υπόθεσης προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι ουδεμία σχέση έχει με το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Ενδιαφέρον έχει και το γεγονός πως οι δικηγόροι του ζεύγους Ντίλιαν-Χάμου στη δική τους αγόρευση άφησαν να εννοηθεί πως αν καταδικαστούν οι πελάτες τους τότε θα προβούν σε σειρά αποκαλύψεων αναφορικά με την Intellexa στο εφετείο στο οποίο και προτίθενται να προσφύγουν. Οι πληροφορίες λένε πως οι αποκαλύψεις αφορούν τον επιχειρηματία Γιάννη Λαβράνο αλλά και έτερα πρόσωπα που έχουν εμπλακεί βαθιά στην υπόθεση, τα οποία ωστόσο δεν συμμετείχαν στην ακροαματική διαδικασία με απόφαση της Δικαιοσύνης η οποία και επέλεξε τους μάρτυρες της υπόθεσης.
Ενοχλήθηκαν
Στο ίδιο μήκος κύματος άμυνας κινήθηκε και η δικηγόρος του επιχειρηματία Γιάννη Λαβράνου, φέρνοντας στο προσκήνιο τους δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν με την έρευνα των υποκλοπών που αφορούσαν και τον πελάτη της. Μάλιστα άφησε χυδαίες υπόνοιες, υπό τη μορφή «αθώων» ερωτημάτων για ποιους λόγους κατατέθηκαν από τον γράφοντα, στον οικονομικό εισαγγελέα 324 εικονικά τιμολόγια ύψους 5,6 εκατ. ευρώ που αφορούσαν εταιρείες του κ. Λαβράνου και που φέρονται να είχαν άμεση εμπλοκή με την Krikel και την αγορά εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας.
Αναρωτήθηκε για παράδειγμα για ποιον λόγο δεν αφέθηκε ο οικονομικός εισαγγελέας να κάνει την έρευνα μόνος του. Προφανώς λησμόνησε ότι ο εν λόγω εισαγγελέας βρισκόταν σε καθεστώς διπλής παρακολούθησης (από ΕΥΠ και Predator) κατά την περίοδο εκείνη. Ο λόγος για τον πρώην οικονομικό εισαγγελέα Χρήστο Μπαρδάκη, ο οποίος στη συνέχεια προήχθη, χωρίς ουδέποτε να κινήσει διαδικασίες κατά εκείνων που αποδεδειγμένα τον παρακολουθούσαν.
Δέσμευση λογαριασμών
Αντιλαμβάνεται κανείς πως όλα αυτά δεν είναι «δημοσιογραφικά αφηγήματα». Είναι ντοκουμέντα που υπάρχουν και αποδόθηκαν στις Αρχές. Γι΄αυτό άλλωστε και οι συγκριμένες Αρχές προχώρησαν στη συνέχεια σε δέσμευση των λογαριασμών του κ. Λαβράνου, όπως και λοιπόν συνεργατών του στην εταιρεία Krikel – για παράδειγμα του πρώην νόμιμου εκπρόσωπου της Krikel Σταμάτη Τρίμπαλη.
Υπενθυμίζεται επίσης ότι ο τελευταίος είχε παραδεχθεί στην κατάθεσή του πως ήταν ο «αχυράνθρωπος» του Λαβράνου στην Krikel, ενώ είχε επίσης καταγγείλει ότι είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για τις ερωτήσεις που θα του γίνονταν στην Εξεταστική της Βουλής, αναφορικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Έγγραφα, τιμολόγια, καταθέσεις μαρτύρων. Όλα αυτά μόνο γενικό και αόριστο αφήγημα δεν αποτελούν. Κι αν η έρευνα για το σκάνδαλο είχε γίνει ως όφειλε από τον κ. Ζήση, λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις παραμέτρους, καλώντας όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, ίσως τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά για την υπόθεση των υποκλοπών.
Το πλήγμα
Σε κάθε περίπτωση, με ορισμένες αυτονόητες κινήσεις το μονομελές πλημμελειοδικείο κατάφερε να εκθέσει κάποιους εκ των υψηλών ταγών της Δικαιοσύνης, αναφορικά με την ποιότητα της έρευνας που διεξήγαγαν. Τα όσα αποκαλύφθηκαν στις συνεδριάσεις της δίκης των υποκλοπών ανέδειξαν επίσης το παιχνίδι της συγκάλυψης στο οποίο επιδόθηκε η κυβέρνηση της ΝΔ.
Μια συγκάλυψη που δεν θα μπορούσε να έχει επιτευχθεί δίχως την αγαστή συνεργασία όλων των θυμάτων που εντάσσονταν στους κόλπους της, οι οποίοι και ουδέποτε κίνησαν κάποια διαδικασία διερεύνησης προς όφελός τους. Ένα περίεργο πράγμα… Ουδείς ήθελε να μάθει ποιος τον παρακολουθούσε και γιατί. Το πλήγμα που έχει επέλθει στη Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου φέρει και τη δική τους ευθύνη.
Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν, η δουλειά που έκαναν τόσο ο πρόεδρος του δικαστηρίου Νίκος Ασκιανάκης, όσο και ο εισαγγελέας Δημήτρης Παυλίδης είναι εξαιρετικά σημαντική, όχι μόνο επειδή ήρθαν στο φως κι άλλες σημαντικές πληροφορίες αλλά επειδή με τη στάση τους έδειξαν πως «υπάρχουν ακόμα εισαγγελείς και δικαστές στην Αθήνα».
