Κορακόνερο: Από καταυλισμός ντροπής σε εθνικό ζήτημα κοινωνικής συνοχής
Ο αυτοσχέδιος καταυλισμός των Ρομά στο Κορακόνερο της Ρόδου δεν αποτελεί απλώς ένα τοπικό πρόβλημα· είναι ζωντανό τεκμήριο μιας διαχρονικής κρατικής αποτυχίας, τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο, να διαχειριστεί με σοβαρότητα και ανθρωπιά ένα πολυσύνθετο κοινωνικό ζήτημα.
Από την 1η Ιανουαρίου 2024, νέος δήμαρχος του νησιού είναι ο Αλέξανδρος Κολιάδης. Κληρονόμησε —χωρίς ακόμη να αξιοποιήσει ή να επαναξιολογήσει— τις περισσότερες πρωτοβουλίες που αναλήφθηκαν από την προηγούμενη δημοτική αρχή, υπό τον Αντώνη Καμπουράκη (2019–2023), για την αντιμετώπιση της κατάστασης.
Χαρτογραφώντας την εγκατάλειψη
Στον καταυλισμό διαβιούν σήμερα 67 οικογένειες (255 άτομα), κυρίως Έλληνες πολίτες, αλλά και μετανάστες από Αλβανία και Ρουμανία. Η εγκατάσταση παραβιάζει δημόσια και ιδιωτική γη, βρίσκεται εντός αρχαιολογικής ζώνης, κοντά στην αρχαία νεκρόπολη και εφάπτεται περιοχής που έχει χαρακτηριστεί κατάλληλη για τουριστικές επενδύσεις.
Σύμφωνα με το Τοπικό Σχέδιο Δράσης του Δήμου Ρόδου (Ιανουάριος 2023), οι συνθήκες διαβίωσης είναι «μη αποδεκτές»: πρόχειρες κατασκευές, έλλειψη υποδομών, απουσία νερού και αποχέτευσης, ανεξέλεγκτη καύση απορριμμάτων και καλωδίων που δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.
Οι άκαρπες «λύσεις»
Η προηγούμενη δημοτική αρχή είχε επιχειρήσει παρεμβάσεις που δεν ευοδώθηκαν:
-
Πρόγραμμα στέγασης 375.840€ για ενοίκια και ΔΕΚΟ απορρίφθηκε από το ΕΚΤ.
-
Αίτημα μετεγκατάστασης στα Ασγούρου αποσύρθηκε το 2021 λόγω δασικού χαρακτήρα της έκτασης και φόβων «νέας γκετοποίησης».
Ως εναλλακτική, προωθήθηκε σχέδιο αποσυμφόρησης του καταυλισμού μέσω επιδότησης ενοικίου. Το κόστος υπολογίστηκε σε 645.000€/έτος για όλες τις οικογένειες και 274.000€/έτος για τις 29 με πλήρη δικαιολογητικά. Αν και το σχέδιο εγκρίθηκε σε θεωρητικό επίπεδο, ποτέ δεν χρηματοδοτήθηκε.
Το Σχέδιο Δράσης χωρίς αντίκρισμα
Το Τοπικό Σχέδιο Δράσης περιλαμβάνει δράσεις για την εκπαίδευση, την κοινωνική ένταξη και την υγειονομική κάλυψη, χωρίς όμως σαφή χρονοδιάγραμμα, εξασφαλισμένους πόρους ή θεσμική δέσμευση. Παραμένει περισσότερο ένα υπόμνημα προθέσεων, παρά ένα εργαλείο άμεσης παρέμβασης.
Η κληρονομιά της νέας δημοτικής αρχής
Ο δήμαρχος Κολιάδης παραλαμβάνει έναν καταυλισμό που δεν έχει αλλάξει ούτε κατά ένα μέτρο. Καλείται να διαχειριστεί:
-
μια κοστολογημένη αλλά μη ενεργοποιημένη πρόταση,
-
μια κοινωνία που αμφισβητεί τις νέες εξαγγελίες,
-
και ένα εθνικό κράτος που δείχνει απρόθυμο να αναλάβει την ευθύνη.
Πολιτική αδράνεια και θεσμική αποσύνθεση
Παρά τις επανειλημμένες πιέσεις του πρώην δημάρχου προς το Υπουργείο Εργασίας, ακόμη και με σκληρές επιστολές, η κυβέρνηση παρέμεινε αδρανής. Καμία απάντηση, καμία χρηματοδότηση, καμία πολιτική βούληση. Το Κορακόνερο παραμένει μια ανοιχτή πληγή που απειλεί τη δημόσια υγεία, τον κοινωνικό ιστό και την ίδια τη θεσμική αξιοπιστία της χώρας.
Ερώτημα χωρίς απάντηση:
Πότε επιτέλους η ελληνική πολιτεία θα αναγνωρίσει ότι το Κορακόνερο δεν είναι «υπόθεση του Δήμου Ρόδου», αλλά εθνικό ζήτημα κοινωνικής συνοχής;
Πηγη: https://www.dimokratiki.gr
