Σήμερα, στα 23 του χρόνια, ο νεαρός Ροδίτης μάγειρας ετοιμάζεται να εκπροσωπήσει την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου στον διεθνή διαγωνισμό European Young Chef Award 2026. Στις αποσκευές του για τη Μάλτα θα έχει μια συνταγή γνώριμη στα δωδεκανησιακά τραπέζια, τα γιαπράκια, και τη δική του σύγχρονη πρόταση, με την ονομασία «THRIA³».
Ο διαγωνισμός, που διοργανώνεται από το Διεθνές Ινστιτούτο Γαστρονομίας, Πολιτισμού, Τεχνών και Τουρισμού, IGCAT, θα πραγματοποιηθεί στο Γκόζο της Μάλτας, από τις 29 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου 2026. Νέοι μάγειρες θα συναντηθούν για να παρουσιάσουν δημιουργίες που συνδέουν τη γαστρονομική κληρονομιά των περιοχών τους με τις δικές τους ιδέες για τη μαγειρική του αύριο.
Ο Μάριος αντιμετωπίζει αυτή τη συμμετοχή με χαρά, αλλά και με συναίσθηση της ευθύνης. «Είναι μεγάλη χαρά και τιμή για μένα να εκπροσωπώ τον τόπο μου σε έναν τέτοιο διαγωνισμό. Είναι μια σημαντική ευκαιρία να δείξω τη δουλειά μου, αλλά και να γνωρίσω νέους μάγειρες και διαφορετικές κουλτούρες. Σίγουρα υπάρχει άγχος, αλλά κυρίως ανυπομονώ να ζήσω αυτή την εμπειρία και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό», αναφέρει στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Η επιλογή του προέκυψε μέσα από τη διαδικασία της Λέσχης Αρχιμαγείρων Δωδεκανήσου και Κυκλάδων για την εκπροσώπηση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Για τον ίδιο, η ανακοίνωση έφερε μαζί τον ενθουσιασμό και την ανάγκη να ανταποκριθεί στην εμπιστοσύνη που του έδειξαν.
«Όταν έμαθα ότι θα είμαι εγώ ο εκπρόσωπος, ένιωσα μεγάλη χαρά, αλλά και ευθύνη, γιατί δεν εκπροσωπώ μόνο τον εαυτό μου, αλλά και τον τόπο μου. Είναι κάτι που θέλω να τιμήσω με την προσπάθειά μου», τονίζει.
Απόφοιτος της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων Ρόδου, ο Μάριος μιλά για τις σπουδές του ως την αφετηρία μιας διαδρομής που συνεχίζεται καθημερινά μέσα στην κουζίνα. Η σχολή τού έδωσε τις βάσεις και τον βοήθησε να καταλάβει καλύτερα το επάγγελμα που επέλεξε. Η εργασία, στη συνέχεια, τον έφερε αντιμέτωπο με τις πραγματικές του απαιτήσεις: τον ρυθμό, την πίεση, την ανάγκη για συνέπεια και τη συνεχή μάθηση.
Σημαντικοί συνοδοιπόροι σε αυτή την πορεία είναι οι μέντορές του, Johannes Άλτα και Μιχάλης Γεράκης, καθώς και ο επικεφαλής σεφ Αθανάσιος Σβανάς. Η στήριξή τους αφορά την προετοιμασία για τον διαγωνισμό, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ο νεαρός μάγειρας μαθαίνει να αξιολογεί και να εξελίσσει τη δουλειά του.
«Έχουν εμπειρία και μπορούν να δουν πράγματα που ίσως εγώ δεν έχω προσέξει», λέει. Από τις συμβουλές τους κρατά κυρίως την ανάγκη να εργάζεται με συνέπεια, να ακούει και να εμπιστεύεται την προσπάθειά του. «Στο τέλος, χρειάζεται να παρουσιάσω κάτι που να με εκφράζει πραγματικά», προσθέτει.
Από τα παραδοσιακά γιαπράκια στο «THRIA³»
Αυτόν τον προσωπικό χαρακτήρα αναζήτησε και στην επιλογή του πιάτου. Τα γιαπράκια τού έδωσαν τη δυνατότητα να ξεκινήσει από μια γεύση συνδεδεμένη με τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα και να δουλέψει πάνω σε αυτήν με τη δική του ματιά.
Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «επέλεξα τα γιαπράκια γιατί είναι ένα πιάτο που εκφράζει την παράδοση του τόπου μας. Ήθελα να παρουσιάσω κάτι που να έχει σχέση με τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα, αλλά να μπορώ να το προσεγγίσω και με τον δικό μου τρόπο».
Για εκείνον, η εξέλιξη μιας συνταγής προϋποθέτει να γνωρίζεις τι θέλεις να διατηρήσεις από αυτήν. Η μνήμη της γεύσης και η σχέση της με τον τόπο αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία δοκιμάζει καινούργιες τεχνικές και διαφορετικές παρουσιάσεις.
«Για μένα, έχει σημασία να μην ξεχνάμε τις συνταγές με τις οποίες μεγαλώσαμε και να βρίσκουμε τρόπους να τις εξελίσσουμε, χωρίς να χάνουν αυτό που τις κάνει ξεχωριστές», σημειώνει.
Η δημιουργία «THRIA³» αποτυπώνει ακριβώς αυτή την αναζήτηση. Βασίζεται σε τρεις διαφορετικές παρουσιάσεις των γιαπρακιών, με φύλλο λάχανου, κρεμμύδι και αμπελόφυλλο. Το ρύζι αποτελεί κοινό στοιχείο, ενώ κάθε εκδοχή αποκτά τον δικό της χαρακτήρα μέσα από την επεξεργασία και την παρουσίασή της.
Όπως εξηγεί ο Μάριος, η ονομασία «Thria» παραπέμπει στην αρχαία ελληνική παράδοση παρασκευών που τυλίγονται σε φύλλα, ενώ το «τρία» αναφέρεται στις τρεις εκδοχές του πιάτου. «Ήθελα το αποτέλεσμα να είναι διαφορετικό στην εμφάνιση, αλλά να παραμένει συνδεδεμένο με την αρχική ιδέα των γιαπρακιών», αναφέρει.
Στην αφήγηση που συνοδεύει τη δημιουργία του εντάσσει αναφορές στην αρχαιότητα και στον Μέγα Αλέξανδρο. Πρόκειται για έναν τρόπο να δώσει στην παρουσίασή του μια ιστορία, μέσα από την οποία οι κριτές θα γνωρίσουν και τον τρόπο που ο ίδιος αντιλαμβάνεται τη σχέση της παράδοσης με τη σύγχρονη κουζίνα.
«Αυτό που θέλω να δείξω στους κριτές είναι ότι η παράδοση δεν χρειάζεται να μένει ίδια για πάντα. Μπορούμε να την εξελίσσουμε και να παρουσιάζουμε κάτι καινούργιο, χωρίς να ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε», λέει.
Το λεοντόψαρο και η σύνδεση με το περιβάλλον
Μια άλλη επιλογή που χαρακτηρίζει το «THRIA³» είναι η χρήση λεοντόψαρου. Ο νεαρός μάγειρας θέλησε να εντάξει ψάρι στη συνταγή του και στράφηκε σε ένα ξενικό είδος που έχει εξαπλωθεί στις θάλασσες της περιοχής μας. Η επιλογή είχε για εκείνον γευστικό ενδιαφέρον, αλλά έδωσε παράλληλα στο πιάτο μια σύνδεση με τα περιβαλλοντικά ζητήματα που απασχολούν τα νησιά. Ο ίδιος προσεγγίζει το θέμα με μέτρο. Πιστεύει ότι η κουζίνα μπορεί να βοηθήσει τους καταναλωτές να γνωρίσουν τέτοιες πρώτες ύλες και να τους δώσει αξία, αναγνωρίζει όμως, τα όρια αυτής της συμβολής.
«Επέλεξα το λεοντόψαρο γιατί ήθελα να χρησιμοποιήσω ψάρι και με ενδιέφερε το γεγονός ότι πρόκειται για ένα ξενικό είδος που έχει εξαπλωθεί στις θάλασσές μας. Θεώρησα ότι θα ταίριαζε στο πιάτο μου και θα έδινε κάτι διαφορετικό στη γεύση», εξηγεί.
«Πιστεύω ότι η μαγειρική μπορεί να βοηθήσει, δίνοντας αξία σε τέτοιες πρώτες ύλες και κάνοντας τον κόσμο να τις γνωρίσει καλύτερα. Φυσικά, δεν λύνει από μόνη της ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα, αλλά μπορεί να αποτελέσει μέρος της προσπάθειας», υπογραμμίζει.
Οι απαιτήσεις της κουζίνας και το όνειρο για το μέλλον
Πίσω από την προετοιμασία για τη Μάλτα, βρίσκεται η καθημερινότητα ενός νέου επαγγελματία που έχει ήδη καταλάβει ότι η εξέλιξη χρειάζεται χρόνο. Οι πολλές ώρες εργασίας, η υπομονή και οι θυσίες είναι στοιχεία που αναφέρει όταν μιλά για τη μαγειρική. Στη Ρόδο, όπως παρατηρεί, ο τουρισμός δημιουργεί ευκαιρίες, οι απαιτήσεις στις επαγγελματικές κουζίνες, όμως, παραμένουν μεγάλες.
«Πρέπει να είσαι έτοιμος να δουλέψεις σκληρά, να κάνεις λάθη και να μαθαίνεις συνεχώς», λέει. Και σε ένα παιδί που σκέφτεται να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο θα έδινε μια συμβουλή βγαλμένη από τη δική του, μέχρι σήμερα, εμπειρία: «Να το κάνει αν πραγματικά το αγαπάει, να μη βιάζεται να τα μάθει όλα και να μη σταματά να προσπαθεί».
Όταν η συζήτηση φτάνει στο μέλλον, ο Μάριος αφήνει χώρο σε ένα όνειρο που θα ήθελε να πραγματοποιήσει με τις γνώσεις και την εμπειρία που θα αποκτήσει: ένα δικό του εστιατόριο. Έναν χώρο που θα τον εκφράζει, με καλά προϊόντα και γεύσεις του τόπου του.
Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «σε δέκα χρόνια θα ήθελα να έχω αποκτήσει περισσότερη εμπειρία, να έχω εξελιχθεί ως μάγειρας και, αν όλα πάνε καλά, να έχω δημιουργήσει το δικό μου εστιατόριο. Θα ήθελα να είναι ένας χώρος που να με εκφράζει και να στηρίζεται σε καλά προϊόντα και στις γεύσεις του τόπου μας».
Προς το παρόν, η προσοχή του είναι στραμμένη στη συμμετοχή του στο European Young Chef Award. Εκεί, θα κληθεί να παρουσιάσει τη δουλειά του, να ανταλλάξει εμπειρίες με νέους συναδέλφους και να μεταφέρει, μέσα από ένα πιάτο, κάτι από τη γαστρονομική ταυτότητα των νησιών που εκπροσωπεί.
Στους Ροδίτες που θα παρακολουθούν την προσπάθειά του, δίνει μια απλή και μοναδική υπόσχεση: «Θα προσπαθήσω όσο μπορώ, θα εκπροσωπήσω τον τόπο μου με σεβασμό και θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό».
