Ο επιχειρηματίας και επικεφαλής του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος συνδέεται με τον αγγλικό σύλλογο εδώ και πέντε δεκαετίες – Τώρα ως μέτοχος και μέλος του Δ.Σ., με εμπειρία, διεθνές δίκτυο και κοινωνικό αποτύπωμα δισεκατομμυρίων, ενισχύει την ιστορική ομάδα και δίνει υπόσχεση νέας αγωνιστικής ακμής
Μια νίκη που πανηγυρίστηκε δεόντως από τους οπαδούς της ιστορικής ομάδας, καθώς σφράγισε την παραμονή της στην Πρέμιερ Λιγκ, απαραίτητο σκαλοπάτι για την επιστροφή της εκεί που θεωρούν ότι ανήκει: την κορυφή.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, μια ανακοίνωση της διοίκησης του συλλόγου προκάλεσε αίσθηση στους εκατοντάδες χιλιάδες fans των «παγωνιών» -όπως είναι το δημοφιλέστερο από τα προσωνύμιά της απορρέοντας από το έμβλημά της-, καθώς συνέδεσε το όνομα ενός πολύ γνωστού Ελληνα με την επίτευξη αυτού του στόχου:
«Η Λιντς Γιουνάιτεντ ανακοίνωσε σήμερα μια προσθήκη στο διοικητικό της συμβούλιο. Ο Ανδρέας Δρακόπουλος εντάχθηκε στο Δ.Σ. έπειτα από προσωπική επένδυση και θα βοηθήσει τον σύλλογο να βρει την καθιερωμένη θέση του στην Πρέμιερ Λιγκ. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα, είναι μακροχρόνιος υποστηρικτής της Λιντς Γιουνάιτεντ, έχοντας αποκτήσει την πρώτη του επίσημη ιδιότητα μέλους της πριν από 50 χρόνια και φέρνει μια πλούσια επιχειρηματική και φιλανθρωπική εμπειρία στον σύλλογο».
Η σχέση του με τη Λιντς
Ο Ανδρέας Δρακόπουλος δηλαδή, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), με τη γνωστή φιλανθρωπική δράση στην Ελλάδα, αλλά και σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, εντάχθηκε στη διοίκηση του κλαμπ, όχι απλώς πλαισιώνοντας το διοικητικό συμβούλιο, αλλά και ως μέτοχος-επενδυτής.
Επιβεβαιώνοντας ότι ο ρόλος του στην προσπάθεια της επιστροφής της Λιντς Γιουνάιτεντ σε πρωταγωνιστική θέση στο αγγλικό και το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο θα είναι ουσιαστικός. Αλλωστε, πολλοί αθλητικοί δημοσιογράφοι, όπως ο Ντέκλαν Καρ του ΜΟΤ (Marching On Together) Leeds News, ερμήνευσαν την είδηση πολύ αισιόδοξα: «Θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας λαμπρής νέας εποχής για τον σύλλογο».
Τι ήταν , όμως, αυτό που παρακίνησε τον γιο του αγαπημένου ανιψιού του Σταύρου Νιάρχου, Κωνσταντίνου Δρακόπουλου, να προχωρήσει σε αυτή την κίνηση; Η ίδια η ανακοίνωση του συλλόγου προσφέρει μια πρώτη γεύση για το πώς ο κ. Δρακόπουλος συνδέθηκε με τη Λιντς. Εγινε μέλος της πριν από μισό αιώνα, την εποχή δηλαδή που η ομάδα του Δυτικού Γιορκσάιρ έγραφε τις λαμπρότερες σελίδες της στην Αγγλία, ενώ μεσουρανούσε και στην Ευρώπη.
Το αριστουργηματικό ποδόσφαιρο που έπαιζε τότε η Λιντς με τις ολόλευκες εμφανίσεις, η φωνή του Γιάννη Διακογιάννη, που όσο κι αν πάσχιζε να είναι αντικειμενικός δεν μπορούσε να κρύψει τον θαυμασμό του για την ανωτερότητα της ομάδας του «μαέστρου των πάγκων» Ντον Ρέβι, το συναρπαστικό θέαμα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και το γενικότερο σκηνικό ενός τελικού αγγλικού κυπέλλου μάγεψαν τον νεαρό Δρακόπουλο. Μπήκε αμέσως στην οικογένεια του κλαμπ και έκτοτε δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Εγινε ο φανατικότερος Ελληνας οπαδός της.
Μέτοχος από το 2001
Αλλά δεν περιορίστηκε σε αυτό. Υπήρχε φαίνεται πάντα μέσα του ο πειρασμός μιας πιο άμεσης εμπλοκής. Ετσι, τον Ιανουάριο του 2001 εμφανίστηκε για πρώτη φορά δημόσια ως σημαντικός επενδυτής στη Λιντς με 3%. Καθώς η εταιρεία που διαχειριζόταν το κλαμπ ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου, το γεγονός έπρεπε να δημοσιοποιηθεί.
Στο τέλος εκείνης της σεζόν η Λιντς τερμάτισε στην τέταρτη θέση της Πρέμιερ Λιγκ, ενώ έφτασε και μέχρι τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου αποκλείστηκε από τη Βαλένθια με λευκή ισοπαλία στο γήπεδό της, το Ελαντ Ρόουντ, και χάνοντας με 0-3 στη ρεβάνς στο «Μεστάγια». Μέχρι τον Νοέμβριο του 2002 το μερίδιο του κ. Δρακόπουλου στη Λιντς είχε ξεπεράσει το 4%.
Ωστόσο, αμέσως μετά η ομάδα εισήλθε σε περίοδο μεγάλης κρίσης. Στο τέλος της σεζόν 2002-2003 βρέθηκε 15η στην κορυφαία κατηγορία, η δε επόμενη περίοδος ήταν ακόμη χειρότερη. Ο σύλλογος βίωνε ήδη μια πρωτοφανή οικονομική περιπέτεια, με μεγάλες σωρευμένες οφειλές και αποχωρήσεις επενδυτών.
Τον Φεβρουάριο του 2004, τρεις μήνες πριν από τον υποβιβασμό του συλλόγου στην Τσάμπιον Σιπ, ο κ. Δρακόπουλος μείωσε τη συμμετοχή του στο 2%. Εκτοτε το όνομά του δεν είχε συνδεθεί μετοχικά ή διοικητικά με τον σύλλογο, μέχρι φέτος, στις 27 Μαρτίου, όταν ανακοινώθηκε η ένταξή του στη διοίκηση του κλαμπ, αλλά και η απολύτως προσωπική επενδυτική του τοποθέτηση.
Το πάθος όμως και ο φανατισμός του για τη Λιντς ήταν όλα αυτά τα χρόνια βαθιά αποτυπωμένα στους διοικούντες και τους φίλους της ομάδας. Μάλιστα, ο Πίτερ Ρίντσντεϊλ, πρόεδρος του κλαμπ μέχρι τις αρχές του αιώνα, ανέφερε στην εφημερίδα «The Athletic» ότι έχει όμορφες αναμνήσεις από τη συνεργασία του με τον κ. Δρακόπουλο και χάρηκε πολύ όταν διάβασε τα νέα της επανεισόδου του στη Λιντς:
«Ηταν πολύ παθιασμένος, πολύ έμπειρος και σπουδαίος υποστηρικτής του συλλόγου. Εδρευε στη Νέα Υόρκη. Είχε αγοράσει μετοχές και, λόγω της σχετικά σημαντικής συμμετοχής του ως ιδιώτη, πήγαμε με τον οικονομικό διευθυντή να τον ενημερώσουμε για τα αποτελέσματά μας». Τότε πάντως ο κ. Δρακόπουλος δεν παρέμβαινε άμεσα στα διοικητικά της Λιντς.
Το Yorkshire Cancer Research
Φαίνεται όμως ότι από το 2020 άλλαξε τροχιά. Ρόλο έπαιξε η γνωριμία και στενή σχέση που απέκτησε με τον νέο ιδιοκτήτη της Λιντς, Πάρατζ Μάρεϊθ. Αλλά και ένα απροσδόκητο γεγονός που ήρθε λίγο αργότερα για να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τη σχέση του με τη Λιντς, πέρα από τα στενά ποδοσφαιρικά όρια, καθώς σχετιζόταν με τη βασική ενασχόλησή του ως επικεφαλής του ΙΣΝ: τις φιλανθρωπικές δράσεις.
Τον Ιανουάριο του 2022 ο Τζακ Χάρισον σημείωσε χατ-τρικ για λογαριασμό της Λιντς εναντίον της Γουέστ Χαμ του Λονδίνου. Σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει χρήματα για το Yorkshire Cancer Research (YCR), τον επίσημο φιλανθρωπικό εταίρο της Λιντς εκείνη την εποχή, έβγαλε σε κλήρωση τη φανέλα που φόρεσε στον αγώνα.
Οπως ανέφερε η δρ Κάθριν Σκοτ, διευθύνουσα σύμβουλος του φιλανθρωπικού ιδρύματος, «ο Ανδρέας πρόσφερε 10.000 δολάρια για τη φανέλα του Χάρισον». Και στη συνέχεια ξεκίνησε μια συζήτηση μεταξύ τους. Οι του YCR περιέγραψαν στον κ. Δρακόπουλο το έργο τους και εκείνος τους μίλησε για την παγκόσμια Πρωτοβουλία Υγείας του ΙΣΝ, η οποία επιδιώκει να ενισχύσει τη σωματική και ψυχική υγεία βελτιώνοντας την ποιότητα της φροντίδας για όλους. Αυτή η συζήτηση εξελίχθηκε τελικά ώστε το YCR να λάβει επιχορήγηση ύψους 835.000 λιρών από το ΙΣΝ, τη μεγαλύτερη δωρεά που έχει λάβει στην 100χρονη ιστορία του.
Από αυτό το ποσό χρηματοδοτήθηκαν τα πρώτα τρία χρόνια του «Active Together», ενός πρωτοποριακού προγράμματος για τον καρκίνο που παρέχεται από το YCR. Μάλιστα, τον περασμένο μήνα ο κ. Δρακόπουλος επισκέφτηκε το YCR για να δει την πορεία του προγράμματος.
Οσον αφορά πάντως το πόσο ενεργή θα είναι η παρουσία του στο εξής στα διοικητικά του συλλόγου, είναι δεδομένο ότι θα προσαρμοστεί στο πλαίσιο που του επιτρέπουν οι επιχειρηματικές ευθύνες και οι δραστηριότητές του στο ΙΣΝ.
Η ιστορία της Λιντς
Η Λιντς Γιουνάιτεντ ιδρύθηκε το 1919, φυσικά στο Λιντς, από τις μεγαλύτερες πόλεις της Αγγλίας, μετά το Λονδίνο και το Μπέρμιγχαμ. Μέχρι τη δεκαετία του ’60 η διαδρομή της στα γήπεδα δεν ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Αλλά την περίοδο 1965-1975, υπό την τεχνική ηγεσία του Ντον Ρέβι, μεγαλούργησε. Ηταν μαζί με τον αξεπέραστο Αγιαξ οι κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη.
Οι Ολλανδοί του απόλυτου σταρ Γιόχαν Κρόιφ ήταν η ομάδα-επιτομή του λεγόμενου «ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου», με κατοχή μπάλας, υψηλό πρέσινγκ, εναλλαγή ρόλων για όλους τους παίκτες, θέαμα, γκολ. Οι Αγγλοι της Λιντς ήταν η ομάδα των 22 αστέρων και των δύο ισάξιων ενδεκάδων. Αδιάκοπα επιθετικό, θελκτικό ποδόσφαιρο, πρωτόγνωροι αυτοματισμοί, υψηλή τεχνική, ανελέητο πρέσινγκ, αλλά με σταθερούς ρόλους στον αγωνιστικό χώρο. Η αναμέτρηση όμως μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, προς απογοήτευση των φιλάθλων, δεν ήρθε ποτέ.
Η Λιντς είχε τότε ένα μωσαϊκό εξαιρετικών ποδοσφαιριστών από ολόκληρη τη Βρετανία, την Αγγλία, τη Σκωτία, την Ουαλία, τη Βόρεια Ιρλανδία, όχι όμως ξένους. Ανάμεσά τους θρυλικές μορφές όπως ο Σκωτσέζος μέσος και αρχηγός της Μπίλι Μπρέμνερ και οι συμπατριώτες του στην Εθνική, Τζο Τζόρνταν, Πίτερ Λόριμερ και Φράνκι Γκρέι, οι θρυλικοί Αγγλοι αμυντικοί Τζάκι Τσάρλτον -αδερφός του Μπόμπι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ-, Τέρι Κούπερ, Νόρμαν Χάντερ, Πολ Μέιντλι και ο επιθετικός Αλαν Κλαρκ, ο Ουαλός Τέρι Γιόραθ, ο Ιρλανδός κεντρικός μέσος Τζόνι Τζάιλς και πολλοί άλλοι ακόμη -αμέτρητοι- που έγραψαν χρυσές σελίδες στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, αλλά και στις εθνικές τους ομάδες.
Με τη βοήθεια της τηλεόρασης, χάρη στο ποδόσφαιρο που έπαιζε τότε η Λιντς κέρδισε εκατομμύρια φανατικούς οπαδούς σε όλη την Ευρώπη. Αγαπήθηκε με έκδηλο πάθος, κλαμπ οπαδών της δημιουργήθηκαν σε όλη τη Γηραιά Ηπειρο, φυσικά και στην Ελλάδα. Με τη συνδρομή δε κάποιων πρωτοφανών αδικιών που υπέστη από κάκιστες διαιτησίες σε δύο ευρωπαϊκούς τελικούς, απέκτησε πρόσθετη συμπάθεια.
Ο πρώτος «σφαγιασμός» της, μάλιστα, συνέβη επί ελληνικού εδάφους, όταν στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στις 16 Μαΐου του 1973, στο Καυτανζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκης ηττήθηκε -υπό καταρρακτώδη βροχή- με 1-0 από την επίσης πανίσχυρη τότε Μίλαν του Τζιάνι Ριβέρα, αλλά με μια ανεξήγητα τραγική σε βάρος της διαιτησία του Χρήστου Μίχα.
Η οργή των Ελλήνων φιλάθλων τότε ήταν τέτοια, ώστε αποδοκίμαζαν επί ώρα τους Ιταλούς όταν έγινε η απονομή του Κυπέλλου από τον Ιταλό τότε πρόεδρο της UEFA, Αρτέμιο Φράνκι. Ενώ η Λιντς έγινε η μοναδική ομάδα στην ιστορία των ευρωπαϊκών κυπέλλων που, ενώ ηττήθηκε στον τελικό και έχασε το τρόπαιο, έκανε τον «Γύρο του θριάμβου» κατ’ απαίτηση των φιλάθλων, για να γνωρίσει στη συνέχεια την αποθέωση.
Η δεύτερη φορά ήταν στο Παρκ ντε Πρενς στο Παρίσι, όταν πάλι μετά από μια οργιώδη διαιτησία έχασε με 2-0, αυτή τη φορά στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών από την Μπάγερν Μονάχου στις 28 Μαΐου 1975.
Είναι η μοναδική περίπτωση στην προ VAR εποχή, όπου ένα γκολ κατακυρώθηκε -με το οποίο η Λιντς θα προηγούνταν-, άπαντες πήγαν στη σέντρα και μετά από… διαβουλεύσεις του Γάλλου διαιτητή Μισέλ Κιταμπτζιάν με τον Φραντς Μπεκενπάουερ ακυρώθηκε! Μαζί με άλλα ατυχή σφυρίγματα, η οργή των οπαδών της Λιντς ήταν τέτοια ώστε προκάλεσαν επεισόδια που οδήγησαν στην αυστηρή τιμωρία της, με τετραετή -μειώθηκε σε διετή, κατόπιν έφεσης- αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Στη Λιντς έμειναν βέβαια οι χαρές τριών πρωταθλημάτων Αγγλίας τις περιόδους 1968-1969, 1973-1974 και 1991-1992, τα τρόπαια του Κυπέλλου Διεθνών Εκθέσεων σε διπλούς αγώνες (πρόδρομος του Κυπέλλου UEFA, σήμερα Γιουρόπα Λιγκ) απέναντι στην ουγγρική Φερεντσβάρος το 1967-1968 και στην ιταλική Γιουβέντους το 1970-1971, και του Κυπέλλου Αγγλίας το 1972 κόντρα στην Αρσεναλ.
Η πτώση και η ανατροπή
Στην τελευταία 20ετία η Λιντς κινήθηκε σε πτωτική πορεία αντιμετωπίζοντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αλλάζοντας συχνά ιδιοκτησίες. Υποβιβάστηκε ακόμα και στην τρίτη κατηγορία (League One) του αγγλικού πρωταθλήματος μεταξύ 2007-2010, αλλά έχοντας πια αποκτήσει οικονομικά στιβαρή νέα ιδιοκτησία ανεβάζει ξανά τον πήχη. Σπουδαίοι χορηγοί συγκεντρώθηκαν, οι οπαδοί συσπειρώθηκαν και το μέλλον φαίνεται ελπιδοφόρο. Το 38.000 -κάποτε 58.000- θέσεων Ελαντ Ρόουντ είναι σταθερά κατάμεστο.
Το 2023 η 49ers Enterprises Global Football Group LCC, επιχειρηματικός πυλώνας των San Francisco 49ers (NFL, αμερικανικό φούτμπολ) και εταιρεία εγγεγραμμένη στο Ντέλαγουερ των ΗΠΑ, απέκτησε το 100% της Leeds United Football Club limited. Πρόεδρος της Λιντς ανέλαβε ο Πάρατζ Μάρεϊθ, ο οποίος πρωταγωνίστησε εν συνεχεία και στην εξαγορά της πασίγνωστης σκωτσέζικης ομάδας Γκλάσκοου Ρέιντζερς.
Αντιπρόεδρος της Λιντς είναι ο Αντριου Σβάρτσενμπεργκ, επενδυτής στο real estate και σε εταιρείες υγειονομικής περίθαλψης και βιοτεχνολογίας. Στο Δ.Σ. μετέχουν ακόμα ο Γιουτζίν Σνόερ, επίσης σημαντικός επιχειρηματίας του real estate στις ΗΠΑ, ο Πίτερ Λόουι, στέλεχος του ομώνυμου Family Group (LFG), μεγάλου επενδυτικού fund, και φυσικά ο κ. Δρακόπουλος. Επίσης, ο Ρόμπι Εβανς, έμπειρο στέλεχος του αθλητικού χώρου, είναι ο διευθύνων σύμβουλος του κλαμπ από τον Απρίλιο του 2025.
Στο τιμόνι του ΙΣΝ
Ο κ. Δρακόπουλος είναι συμπρόεδρος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), μαζί με τους δύο γιους του αείμνηστου μεγιστάνα, Φίλιππο και Σπύρο Νιάρχο. Το ΙΣΝ ιδρύθηκε το 1996 και έκτοτε υποστηρίζει φιλανθρωπικά έργα παγκοσμίως με στόχο την επίτευξη ευρέος, διαρκούς και θετικού αντικτύπου για την κοινωνία συνολικά.
Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος Δρακόπουλος, γιος της αδελφής του Σταύρου Νιάρχου, Μαρίας, που καταγόταν από τη Βαμβακού, ένα μικρό χωριό της Βόρειας Λακωνίας. Η μητέρα του ήταν η Ελένη Μερκάτη. Ο προπάππος του, Αλέξανδρος Μερκάτης, ήταν κτηματίας και αυλάρχης του βασιλιά Κωνσταντίνου. Ο κ. Δρακόπουλος φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Wharton του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια.
Κατοικεί στη Νέα Υόρκη, αλλά έρχεται πολύ τακτικά στην Ελλάδα. Παρά την εκ θέσεως έντονη δημοσιότητα και το επικοινωνιακό ταλέντο που έχει, αποφεύγει την υπερβολική έκθεση. Ο δεύτερος γάμος του με τη δημοσιογράφο Αννα Μπουσδούκου έγινε γνωστός από τη δημοσίευση της σχετικής αγγελίας. Περιγράφεται ως ένας άνθρωπος ιδιαίτερα καταρτισμένος στα αντικείμενα που διαχειρίζεται, επίμονος στον στόχο, αλλά και στις απόψεις του. Εχει τρία παιδιά από τον πρώτο γάμο του.
Είναι ο μοναδικός συγκληρονόμος του Σταύρου Νιάρχου, εκτός των παιδιών του. Με τη διαθήκη του ο κορυφαίος εφοπλιστής (μάλιστα, την περασμένη Τετάρτη συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τον θάνατό του) του κληροδότησε το 10% των μετοχών της εταιρείας Willow Trust Company, που διαχειριζόταν την περιουσία του που αποτελούνταν από ναυτιλιακές εταιρείες και συμμετοχές σε μετοχικά κεφάλαια και ομόλογα. Με την ίδια διαθήκη ιδρύθηκε το 1996 το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), στο οποίο κληροδοτήθηκε το 20% της εταιρείας.
30 χρόνια δωρεές 4 δισ. δολαρίων
Στα 30 χρόνια της λειτουργίας του, το ΙΣΝ πραγματοποιεί δωρεές σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και στηρίζει πρωτοβουλίες σε όλο τον κόσμο στοχεύοντας, όπως διακηρύσσει, θετικές αλλαγές με έντονο και καθολικό κοινωνικό αποτύπωμα.
Το αντικείμενο των δράσεών του είναι ευρύτατο, καλύπτοντας τους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού, της παιδείας, της υγείας και του αθλητισμού και της κοινωνικής πρόνοιας, με βάση την αρχή ότι όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως δικαιούνται ίση πρόσβαση σε όλα τα βασικά αγαθά. Αυτή ακριβώς η ανθρωποκεντρική προσέγγιση καθοδηγεί την υποστήριξη του ΙΣΝ με 5.700 δωρεές σε πάνω από 3.100 συνεργαζόμενους δωρεοδόχους οργανισμούς σε 137 χώρες, προσφέροντας ένα συνολικό ποσό άνω των 4 δισ. δολαρίων.
Από τα χαρακτηριστικότερα έργα του ΙΣΝ στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της Διεθνούς Πρωτοβουλίας για την Υγεία που υλοποιεί, είναι η κατασκευή και ο εξοπλισμός των τριών υπερσύγχρονων νέων νοσοκομείων στην περιφέρεια: το Πανεπιστημιακό Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και τα Περιφερειακά Νοσοκομεία Κομοτηνής και Σπάρτης, συνολικού κόστους πάνω από 600 εκατ. ευρώ, τα οποία αναμένεται να παραδοθούν στο προσεχές διάστημα. Ακόμη, η προμήθεια τριών αεροσκαφών και δύο ελικοπτέρων για τη στήριξη των αεροδιακομιδών του ΕΚΑΒ, προηγμένου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού σε διάφορα νοσοκομεία κ.λπ.
Φυσικά, στα εμβληματικά έργα του ΙΣΝ, πρωταγωνιστική θέση καταλαμβάνει το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), ένα πραγματικό κόσμημα στο Φαληρικό Δέλτα, που παραδόθηκε στις 23 Φεβρουαρίου του 2017 προς χρήση στην ελληνική πολιτεία και όλους τους Ελληνες.
Ενα πολυλειτουργικό και περιβαλλοντικά βιώσιμο κέντρο παιδείας, τέχνης, αθλητισμού και αναψυχής, που πλέον φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, την Εθνική Βιβλιοθήκη, την Εθνική Λυρική Σκηνή, καθώς και δεκάδες συνέδρια, ημερίδες, συμπόσια, εκθέσεις και άλλες επιστημονικές, πολιτιστικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, υποδεχόμενο εκατομμύρια επισκεπτών κάθε χρόνο.
Ο κ. Δρακόπουλος θεωρείται πρόσωπο-κλειδί για την ολοκλήρωσή του. Ο ίδιος είναι επίσης μέλος του Δ.Σ. του Πανεπιστημίου Rockefeller της Νέας Υόρκης και άλλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) στην Ουάσινγκτον. Κατά καιρούς έχει συμμετάσχει στα διοικητικά συμβούλια και άλλων αμερικανικών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και ινστιτούτων.
Επίσης, έχει αναπτύξει πληθώρα πρωτοβουλιών μέσα από προσωπικές δωρεές του, όπως τη δημιουργία του Dracopoulos iDeas Lab στο CSIS και του Dracopoulos-Bloomberg Bioethics iDeas Lab στο Ινστιτούτο Βιοηθικής Berman. Απόρροια όλων αυτών και οι πολλαπλές τιμητικές διακρίσεις που έχει λάβει, από την Ελληνική και τη Γαλλική Δημοκρατία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο μέχρι πανεπιστήμια, ιδρύματα και άλλες οντότητες.
